Afgelopen zaterdagavond kreeg ik oorpijn. Wat doet dat pijn zeg zo'n (midden)oorontsteking! Ik was de uren af aan het tellen tot ik weer paracetamol mocht. Volgens Robert onzin, want wat maakt een pil meer nu uit vergeleken met alle troep die ik verder krijg. Gelukkig zakte uiteindelijk de pijn weg doordat het "doorbrak". Vandaag ben ik direct door een KNO-arts gezien (ja ja, elk nadeel (=elke week naar ziekenhuis), heeft z'n voordeel) en heb ik antibioticum druppels gekregen.
Gisteren had ik trouwens wel goede afleiding van de pijn door de clubkampioenschappen cross waar alle 3 de meiden aan mee deden. Carlijn werd 1e bij de mini meisjes, Iris 2e. En Rosan werd super knap 5e bij haar leeftijdsgroep, haar eerste "echte" medaille. Dat was dus een wel bestede ochtend. Verder trouwens een heel gezellig weekend gehad met op vrijdag etentje met oud-collega's (dat doen we al ruim 10 jaar) en tafeltennis kijken bij Bijmaat op zaterdag.
Vandaag voor Taxol/Herceptin kuur nummer 8 naar het ziekenhuis. De ontsteking bleek m'n witte bloedcellen waarde naar ongekende hoogte te hebben gebracht: 6,3! Zo hoog is ie tijdens de kuren nog niet geweest. Volgende week dus weer 100% Taxol, als de waarde dan natuurlijk niet grandioos is gekelderd. M'n hb was trouwens gezakt naar 6,2, dus deze week weer goed aan de Elixer.
Vanmiddag zo'n 2 uur geslapen, ik was deze x moeier dan anders leek het wel. Normaal gesproken voel ik me morgen weer goed. Hopen dat dat deze keer ook weer zo is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten