Maandag nog een x 75%

Ik heb het idee dat ik de laatste dagen weer heel vaak de vraag "hoe gaat het nu met je?" beantwoord heb. Voordat ik er erg in heb, heb ik dan al "goed hoor" geantwoord. Soms (wanneer ik in de gaten heb dat dat momenteel een raar antwoord is) gevolgd door "naar omstandigheden".
Maar eigenlijk heb ik best een goede week gehad. Ik ben nog steeds een beetje verkouden, maar daar heb ik weinig last van. Ik heb rustig aan gedaan, op tijd naar bed, en zelfs 3x gesport. 2x heb ik met Rosan hard gelopen. Erg gezellig, en voor haar hopelijk een goede oefening voor de clubkampioenschappen cross as zondag. En gisteren heb ik "ge-power walked" (heel hard wandelen). Birgit had me al een aantal x gevraagd of ik het een keer wilde proberen, en ik moet zeggen dat ik het en gezellig vond en er ook nog spierpijn van heb gekregen. Het voelde dus echt wel als sporten. Wie weet voor herhaling vatbaar, maar als ik op m'n hardloopschoenen aan het wandelen ben, ga ik toch het liefst rennen.
Vandaag ben ik ook weer op m'n werk geweest. Ik heb niet zo heel erg veel gedaan, maar het was wel weer fijn om daar te zijn, en zeker om m'n collega Mariet nog even te zien voordat ze met zwangerschapsverlof gaat. Daarna moest ik naar het ziekenhuis. Eerst naar de oncologie-verpleegkundige, waar ik eigenlijk maar één vraag aan had, nl of er een kans bestond dat ik as maandag weer naar de 100% dosis mag gaan. Nee dus, maandag krijg ik in ieder geval nog 75%, en als m'n bloed dan weer goed is, volgende week wellicht wel weer 100%. Jammer, maar ik had het eigenlijk wel verwacht en het scheelt morgen weer een fietstocht naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Daarna ben ik nog bij de cardioloog geweest, om te kijken of de Herceptin geen negatieve gevolgen heeft voor mijn hartspier. De wachtkamer zat vol 65+ mannen en hun kwebbelende vrouwen, maar gelukkig viel het wachten uiteindelijk mee. En m'n hart zag er prima uit. Toch wel een geruststelling, want wie weet kwam dat hijgen bij het hardlopen wel niet van een slechte conditie.
De komende weken blijf ik maar rustig aan doen, ik moet vooral voldoende slapen. Kijken of ik dat volhou!