Zonder pruik

Sinds zondag loop ik zonder pruik! We gingen naar de verjaardag van Robert's oma in Haarlem en daar zou ik veel mensen zien die me nog niet met pruik hadden gezien. Het leek me beter om ze dan maar direct m'n nieuwe haar te showen.
En maandag toen ook maar zo naar m'n werk gegaan, en naar school om Carlijn en haar vriendjes en vriendinnetjes op te halen voor haar feestje....
Ik krijg allemaal hele positieve reacties. Mensen die ik niet ken, zie ik soms kijken, maar vaak ook lijkt het niet op te vallen. Vanochtend kreeg ik op school van de kinderen wel veel reacties, variërend van stoer tot eng. Het leuke is wel dat kinderen er ook direct iets van zeggen, dat is makkelijker dan een volwassene die wel kijkt maar niks zegt.
En net had ik een collega die me niet direct herkende, dat is wel raar en zal me nog wel vaker gebeuren.
Het is wel heerlijk om zo de deur uit te kunnen lopen. En vanochtend hardlopen zonder pruik was helemaal lekker!

Plastisch chirurg

Afgelopen dinsdag ben ik ('s avonds!) bij de plastisch chirurg geweest die een tepelreconstructie heeft gedaan. Al met al duurde het een klein half uur, ik was zelfs op tijd terug om de kinderen voor te lezen. Het deed/doet weinig pijn, alleen de littekens trekken een beetje. Erg mooi is het nog niet, dat wordt het hopelijk na de tatoeage die ik na de zomervakantie krijg.
Verder heb ik vandaag met het ziekenhuis gebeld, en vanaf augustus ga ik tegelijk met Yvonne naar het ziekenhuis voor de herceptin. Dat is direct een veel leuker vooruitzicht!

bijna zonder pruik!

Thuis loop ik er nu al zo bij, deze week voor het eerst ook met vriendinnetjes in huis. Ik heb nl wel het idee dat het zo sneller groeit.
Afgelopen maandag heb ik weer m'n 3-wekelijkse Herceptin dosis gekregen. Ook deze x kwam ik weer thuis met een zwaar gevoel. Ik had naast een vrouw van mijn leeftijd gezeten waarvan ik dacht dat ze hetzelfde had (ze kreeg namelijk ook Herceptin). Zij bleek alleen al een uitzaaiïng naar haar botten te hebben. Na zo'n verhaal besef ik weer, hoe erg ik geboft heb dat we er snel bij waren. Ook besefte ik me, dat zolang ik elke 3 weken nog naar het ziekenhuis ga voor de Herceptin, ik nog niet kan afsluiten wat er met me is gebeurd.
Vandaag ben ik naar m'n werk geweest en ik voel me nu een stuk minder moe dan een paar weken geleden na zo'n dag!

Wimpers

Het is al weer even geleden dat ik wat geschreven heb. Ik heb het voor m'n gevoel ook best druk gehad nadat we in Portugal zijn geweest. De maandag na m'n vakantie heb ik gewerkt, en kreeg ik 's middags Herceptin. Dat is een beetje zware combi, dat doe ik dus niet meer. Op zich heb ik helemaal geen last van de Herceptin, maar het verblijf in het ziekenhuis (bij elkaar zo'n 3 uur) is vooral psychisch zwaar. Op de een of andere manier zit ik daar telkens met hele verdrietige of verwarde mensen. Die week heb ik ook op donderdag gewerkt, maar ook afgesproken met de bedrijfsarts dat ik pas verder ga opbouwen als ik niet meer zo moe ben na het werken.
Het Pinksterweekend hadden we allemaal gezellige dingen, en vorig weekend zijn we druk geweest met de verkoop van onze vouwwagen en stress ivm het kopen van een andere. Inmiddels is beiden gelukt! We hebben toch maar niet gekozen voor een 2e hands, maar voor de wagen die aan al onze wensen voldeed: de Aart Kok Kampala. Ik heb nu helemaal zin om op vakantie te gaan! Deze week ben ik 1,5 dag weg geweest met m'n werk. Dat was leuk, goed en ook nog eens minder vermoeiend dan ik had gedacht. Ik heb het echt goed volgehouden, merk alleen nu de naweeën nog. Dat komt wellicht ook doordat de avond4daagse aan de gang is. En ondanks dat ik pas 1 van de 3 avonden heb meegelopen is het toch drukker dan anders.
Gisteren ben ik trouwens nog naar de Oncoloog geweest. Die was erg enthousiast over wat ik al kan doen met sporten. En zij vond 10 uur in de week werken eigenlijk al heel erg veel. Ze drukte me op het hard rustig aan te blijven doen. Verder ga ik overstappen met de Herceptin naar de donderdag. Het zou leuk zijn als ik dan samen met Yvonne kom te zitten!
Dan nog m'n uiterlijk; ineens krijg ik allemaal complimentjes over m'n ogen. Dat komt denk ik omdat mijn wimpers aan het groeien zijn! Ze zijn nu zo'n 2 mm lang, maar er groeit elke dag wat bij, net als bij m'n wenkbrauwen. Ik geloof dat ik nog dikkere wenkbrauwen krijg als daarvoor, maar Robert vond het idee dat ik dat in de toekomst wil laten epileren wel heel raar. M'n pruik doe ik buiten nog steeds op. Het haar op m'n voorhoofd wordt steeds dikker, maar je ziet nu m'n hoofdhuid er nog door, dus nog even geduld!!