Dat hebben we vanochtend weer kunnen zien. Ik heb even gevloekt toen ik zag dat het alweer wit was. En Carlijn wilde niet eens uit bed, zo vervelend vond ze het.
Ook de goede witte bloedcellen waarde die ik vanmorgen had (4.0!!!!) maakte helaas niet dat ik toch de volledige dosis kreeg. Want één goede waarde is geen waarde, zei de zaalarts. Waarschijnlijk krijg ik daarom in ieder geval ook volgende week de 75%. Maar ik ben wel van plan om tussendoor m'n bloed te laten prikken, want wie weet is de stijgende lijn nu wel ingezet! Logischer is dat deze opleving veroorzaakt wordt door m'n verkoudheid, want als je een virus hebt, gaat je afweer op hogere toeren draaien en dus meer cellen aanmaken. Nou ja, dat zien we dan wel weer. Ik blijf in ieder geval maar handen schudden en kussen, misschien helpt dat dus wel beter dan de haaienleverolie :-).
Het weekend had dit keer een heel ander karakter dan dat van het weekend ervoor. Ik ben netjes alle avonden thuis gebleven, en ik heb vooral veel dingen met en voor de kinderen gedaan. Zaterdagavond hadden de meiden een "blingbling" feest bij atletiek en bleven Tess en Juul bij ons logeren. Het was erg gezellig, met als hoogtepunt dat Rosan een medaille kreeg voor haar uitzonderlijk goede 600m (2 min 26 sec) die ze op de dag van mijn operatie (23 sept '09) voor de clubkampioenschappen liep. Ze had daarmee namelijk de beste prestatieverbetering geleverd van alle meisjes van GAC op de lange afstand. Haar beste tijd uit 2008 verpulverde ze met bijna 45 sec. De zondag hebben we 's ochtends samen met Monique (en veel kinderen) doorgebracht in Monkey Town en 's middags ben ik gestart met de Boeuf Bourgignon van Julia Childs, bereid volgend de tijden van Onno Kleyn (= 9 uur laten sudderen). Vanochtend is de pan weer in de oven gegaan; het ruikt in ieder geval heerlijk. Vlees lijkt toch wat draderig (maar dat kan aan Albert Heijn liggen), saus is verrukkelijk. Ben benieuwd wat de kinderen ervan vinden....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten