Vandaag ging niet alleen ik, maar ook Carlijn naar het ziekenhuis. Ze moest bloed laten prikken om te zien of en waarvoor ze allergisch is. Heel spannend. Na m'n bezoek aan de KNO-arts (oor-ontsteking is over), kon ik precies mee met haar. Bij mij op schoot, terwijl zuster en Robert haar vast hielden, werd ze vakkundig geprikt. Carlijn heeft natuurlijk gehuild, maar de pijn viel haar erg mee. Het was een verassing dat ze nog wat uit mocht zoeken (net als bij de tandarts) en ook nog een dapperheids-diploma mee kreeg. Daarna mocht ze met mij mee, en heeft ze toe gekeken hoe m'n port-a-cath werd aangeprikt. Ik vond het ook wel gezellig zo. Het was verder ook maar rustig in de chemo kamer, alleen een mevrouw die voor het eerst was en wel zin had in een praatje. Ik had een reuzestapel kranten/tijdschriften, daar ben ik dan ook niet helemaal doorheen gekomen.
M'n waarde voor de witte bloedcellen was helaas gedaald naar 2.9. Hb wel prima, 6.7. Nu maar hopen dat het niet nog lager wordt dan 2.9 en ik ook de laatste 2 keer 100% kan krijgen.
Vanmiddag veel geslapen, en daardoor helaas niet meer aan m'n boek toegekomen. Ik merk wel dat ik nu veel moeier ben na afloop dan aan het begin. Het lastige is dat ik me in de loop van de avond steeds fitter ga voelen, dus het wordt wel weer lastig om op tijd naar bed te gaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten