Vandaag zat rond half 1 de laatste portie chemo in m'n lijf. Het voelde voor mij niet anders dan de andere keren, voelde geen opluchting of euforie, maar dat kan ook komen door het middel waar ik altijd zo slaperig van word. Het kan ook komen doordat ik de komende 2 maandagen gewoon naar het ziekenhuis zal moeten gaan, voor de Herceptin. Maar groot verschil met nu is dat ik er dan geen andere medicijnen bij krijg, gewoon op de fiets kan en niet de rest van de middag hoef te slapen.
Heel leuk was dat Yvonne langs kwam met Proseco om het te vieren. Ik heb de fles dichtgelaten, maar het weekend ga ik er zeker op drinken!
Ik ben heel benieuwd hoe snel ik me weer fitter ga voelen. Op het moment ben ik weer flink verkouden, m'n witte bloedcellen waren dan ook prima (4.8), en het Hb ook (6.9). Voor m'n verkoudheid voelde ik me eigenlijk best goed, maar ik bedacht me dat het ook zo kan zijn dat ik inmiddels gewend ben aan het me niet goed voelen. Afwachten maar! En ik moet bedenken wanneer ik met de Tamoxifen (= antihormonen) ga beginnen. Ik twijfel tussen direct beginnen, met als voordeel dat ik me nu al niet goed voel, me beter ga voelen omdat ik geen chemo meer krijg en daardoor niet veel in de gaten heb van de nieuwe klachten. Of juist wachten tot na de mei-vakantie, met als voordeel dat ik weer een stuk fitter aan dit nieuwe traject begin. Maar met als nadeel dat ik dan elke dingetje ga beschouwen als bijwerking. Ik neig op het moment naar de eerste optie. Morgen hoor ik als het goed is nog of ik al echt in de overgang ben. Als dat niet zo is, krijg ik geloof ik ook nog injecties.
Nu ga ik eerst maar lekker slapen en hopen dat morgen m'n verkoudheid weg is!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten