Ik zit nu op 9 dagen na de laatste dosis Taxol. En? Voel ik me nu beter dan eerst? Dat vind ik eigenlijk moeilijk te zeggen. Misschien komt dat ook doordat ik best drukke (maar leuke) dagen achter de rug heb. Rosan was namelijk gisteren jarig en dat hebben we afgelopen zondag uitgebreid gevierd. De dag ervoor hadden de meiden de hele dag een atletiek wedstrijd in Lelystad, 's avonds hadden wij feestje bij tafeltennis en op zondagochtend nog Nike City Run...
Maar de verjaardag was heel erg gezellig. We hadden een speeltuin in Baarn afgehuurd en dat gecombineerd met het heerlijke weer maakte het een relaxte middag. Op maandag ben ik naar het ziekenhuis geweest voor een week-dosis Herceptin. Het suffe is dat het inlopen maar een half uur duurde, maar ik wel in totaal 2 uur moest blijven ivm eventuele reactie. Maar goed, zo kon ik wel de zaterdag krant rustig uitlezen. Daarna heb ik geluncht bij lotgenoot/vriendin Yvonne. Een beetje jaloers heb ik gekeken naar haar korte, maar haar hoofd volledig bedekkende haardos... Ze kan zich al echt goed zonder pruik vertonen! Het verschil met mij komt waarschijnlijk doordat ze veel minder haar pruik heeft opgehad. Ik kijk m'n haar nu echt m'n hoofd uit, ook ga ik er snel een x met de tondeuse over zodat alles weer even lang is. Ook goed om te melden is dat ik tot nog toe geen last heb van de (anti) hormoonpillen. Die slik ik nu een week. Ik heb overigens geen idee hoe snel ik daar iets van zou kunnen merken.
Erg ontdaan was ik deze week van de email van de vader van een klasgenoot van Iris. Bij zijn moeder is de darmkanker van 2 jaar geleden teruggekeerd, vandaag ondergaat ze een hele zware risicovolle operatie. Kans op herstel is onzeker. Dan besef ik weer wat een geluk ik heb gehad dat ik er zo snel bij was, maar ook hoe spannend de komende jaren gaan worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten