Moe!

Langzaam aan begin ik weer een beetje op te krabbelen. Moet zeggen dat de vermoeidheid me erg tegenvalt. Ondanks dat ik deze keer geen dip heb gehad, valt de nasleep me erg zwaar. Ik ben voor m'n gevoel niet vooruit te branden, ben 's avonds erg moe, etc.
Ik baal hier erg van,en zie ook steeds meer op tegen alles wat nog komen gaat. Ik hoop echt dat de 12-weken behandeling die hierna komt meevalt en ik me in die tijd weer beter ga voelen zoals de Oncoloog heeft beloofd.

Gelukkig heb ik ook leuke dingen kunnen doen. Zaterdag heerlijk gegeten bij Monique ter ere van haar verjaardag. Fijn voor Robert was dat ik het niet heel lang uithield. Zo was hij zondag ook nog beetje fit :-).
Zondag en gisteren naar de prachtig besneeuwde hei waar een mooie heuvel is om van af te sleeën. En gisteravond naar heerlijke film over eten, Julie & Julia. Terwijl Carla en Nina gruwden bij het opensnijden van een eend, dachten Monique en ik: "dat gaan we een keer maken!".
Vandaag een rustige dag. Acupunctuur maar afgezegd, want ik moet daar met de trein naar toe en dat leek me met dit weer niet handig. Zag gisteravond dat als reisadvies bij station Hilversum stond: "reis niet met de trein". Dat klinkt niet bemoedigend.
De kinderen zijn vandaag bij de naschoolse, dus ik heb nu echt tijd om weer een beetje bij te komen met de digitale fotoboeken. Nu ben ik toch al zo lang thuis, maar op de één of andere manier kom ik hier telkens niet aan toe...